Sigaramın bile değersiz kaldığı o an..

Canımı yakmak hoşuna mı gidiyor? Ümit vermek elbette ki kolay. Hele de seni seviyorsam çok da güzel kanarım. Sigaram bile mutlu etmiyor beni. Nasıl canımı bu kadar acıtabiliyorsun anlamıyorum. Senin için her şey çok basit değil mi? Ama benim için değil.

Keşke zevk aldığından değil de sırf kıskandırmak için olsa bu yaptıkların. Belki o zaman daha az acırdı canım. Benimle konuşurken nasıl da öyle içten gülümsüyorsun, neden biraz daha mutlu ediyorsun beni. Mutlu olmak istemiyorum senin gülüşün sayesinde.. Senden vazgeçmek istiyorum. Çünkü bağlanacak bir insana ihtiyaç duyuyorum. Ve sen çıka geliyorsun bir gülüşünle benim tüm muhtaçlığımı gideriyorsun. Lanet olası gülme öyle, çok güzel gülümsüyorsun! Her kelimende benle ilgileniyor gibi konuşma seni sefil yaratık! Daha da bağlıyorsun kendine.. Sonra hemcinslerime karşı ilgi gösteriyorsun.. Sende hiç acıma duygusu yok mu? Sana sevgimi gösteremiyor muyum? Sorun bende elbette ben mazoşist bir insanım. Bana acı çektirmen hoşuma gidiyor. Çünkü o lanet gülüşünü görmek bile içimi ısıtıyor.. Yapma uzak dur benden, daha fazla bağlama kendine....